Quality time

Een dagje Liuhua Lake Park.

Vandaag een lekkere relax dag gehad waarbij Maud zich weer eens helemaal uit kon leven. Na een goede nacht en een uitgebreid ontbijt met de taxi naar het park. Een rit met de taxi is al een avontuur op zich, zonder toeter kom je nergens. Het Liuhua Lake Park is een enorm groot park midden in de stad en bestaat voor een heel groot deel uit water. Lange paden met palmbomen, waar mensen wandelen, ontspannen, trouwreportages maken, zitten te kaarten, muziek maken of tai chi doen. Ook was er een groot plein met allerlei apparaten om rek en strek oefeningen te doen om fit te blijven. Daar heb je hier dus geen duur sportschoolabonnement voor nodig. Er was zelfs een ping pong tafel, Bing heeft z'n eerste stappen in deze sport gezet. Zoals wij door het park liepen en genoten van de dingen om ons heen, zo genoten de chinezen van Maud. Ze is weer diverse keren gefotografeerd. Inmiddels is ze er wel aan gewend en begint gewoon een gesprekje met deze mensen: "Ni hao, dat is Bing" is een veel gehoorde openingszin.
Verderop in het park was een klein pretparkje met scooters, treintjes maar ook glijbanen en schommels.
Toen we het park uitkwamen een agent gevraagd hoe we een taxi konden krijgen. Zij sprak geen woord engels maar regelde wel dat drie meisjes, waarvan er één "very poor English" sprak, zoals ze zelf zij, met gevaar voor eigen leven de straat op renden om voor ons een taxi aan te houden. Deze taxichauffeur was z'n fooi dubbel en dwars waard, bij het minste of geringste oponthoud drukte hij weer op de claxon. Fantastisch!!
Al met al een superdag met stralend mooi weer waar we met z'n vieren heerlijk van hebben genoten.
Bing doet het super. Hij heeft vannacht goed geslapen, al moet hij wel even huilen als hij in bed wordt gelegd. Als Nadine dan een minuut of tien bij hem blijft, is het goed en slaapt hij als een blok. Vanmorgen was hij tegen kwart voor acht wakker, zonder te huilen. Het huilen als we weg gaan of terug komen op de hotelkamer wordt steeds minder. Ook het in de rugdrager zitten lijkt hij prettig te gaan vinden, hij is er inmiddels al twee keer in slaap in gevallen.
Bing lust zo'n beetje alles, al is hij het nog niet gewend om brood e.d. te eten. Congee, banaan, meloen, patat, nudels, appelsap, ja bijna alles verdwijnd in zijn mond.
Vanavond liet hij ook duidelijk merken dat hij niet in bad wilde, en toen hij er uit kwam heeft hij de badkamer er even onder geplast. Inmiddels liggen de kids al weer een tijdje op één oor en loopt de dag hier op z'n eind.
Morgen gaan we naar de Six Banyan Temple. Ook gaan we met de gids dimsummen en als het niks is, voor ons 4-tjes een Mc Donalds menu is maar €6,=. Koopje toch, in Nederland heb je daar met wat geluk net een menu voor 1 voor.
Dat niet alle chinezen even slim zijn (of niet weten dat er kinderen naar het buitenland geadopteerd worden omdat men daar in China liever niet over praat) bleek wel bij de lift. Na eerst Maud uitvoerig bestudeerd te hebben en vervolgens een blik op Bing geworpen te hebben kwam zijn messcherpe analyse: Hé, he looks like a Chinese......