NAAR HUIS!!!!!!!!!!!!

We komen naar huis!!!!!
Vertrokken we op 5 april met zijn 3-tjes naar China nu komen wij met zijn 4-en weer terug naar Nederland.
2 hele bijzondere weken verder en wat zijn we een mooi mannetje rijker. En wat is Maud een lieve grote zus.
Vandaag de laatste dag. Met z'n vieren naar de Pearl Market geweest. Winkelen in China is echt een belevenis op zich. Zoveel mensen die je iets willen verkopen, eerst allemaal de hoofdprijs vragen en na een poosje handelen alles voor een appel en een ei verkopen. We hebben nog wat souvenirs voor de neefjes en nichtjes gescoord, een paar schoenen voor Maud en iets leuks voor op Bing z'n slaapkamer.
Het kitsch-gehalte is hier erg hoog, het valt niet mee om voor een jongen iets te vinden.
Het was de minst mooie dag vandaag. Heel af en toe wat motregen, maar lang niet zo erg als bij de Formule 1 in Shanghai.
Net nog even met 2 andere stellen een hapje wezen eten. Het was weer lekker. Dit chinese eten bevalt ons wel goed. In Guangzhou was het toch allemaal net iets minder van smaak maar de cantoneese keuken staat ook bekend als absoluut niet pittig of gekruid.
De afgelopen dagen hebben we toch diverse gerechten op tafel zien staan, van kip met kop tot vis met kop maar ook pekingeend op traditionele wijze. Van varkensvlees in de variant sweet en sour tot hot en spicey fish.
Ook hebben we de MC Donald in beide steden bezocht, hier wel heel erg makkelijk want hij zit hier om de hoek en ze hebben een take away en delivery service.
Tot onze verbazing begon Maud vanavond ineens de nudels van het draaiplateau te kapen, jahoor de laatste avond in China en madame gaat Chinees eten.
Er was er een jarig, Hoera, Hoera en dit was een Chinees. Wij hebben deze arme jongen even uitgebreid toe gezongen met Lang zal hij leven in het restaurant. Hij genoot zichtbaar..... Het leverde onze tafel 2 hele grote stukken chocolade taart op. Maud heeft haar chocolade schaarste van de afgelopen 2 weken ruimschoots weer in gehaald, ze zuchte ervan. Nu zit ze samen met papa en Bing uit te buiken in het bad.
Morgen dus naar huis. Een lange vliegreis hebben we nog voor de boeg. We vertrekken morgen om 10.30 uur uit het hotel en vliegen om 14.30 uur chinese tijd om om 18.35 uur nederlandse tijd op schiphol te landen. Voor ons is het dan 00.30 uu, net na middernacht en bijna 10 uur vliegen later!
Geen idee hoe we ons voelen na zo'n lange vlucht maar ongetwijfeld blij om weer dichtbij huis te zijn en familie en vrienden te treffen op Schiphol.
Tja en dan is het tijd om echt aan elkaar te gaan hechten, want ook al wen je aan elkaar deze 2 weken, het hechten moet nog echt beginnen. Het maakt Bing nu helemaal niet zo heel veel uit wie hem optilt, ook al is het iemand in het restaurant. Dus er is werk aan de winkel.
De komende weken gaan we hier ons dan ook op richten door in ieder geval thuis geen bezoek te ontvangen. En de uitstapjes voorzichtig te gaan plannen. Maar eerst gaan we bij komen van deze 2 enerverende weken en uitrusten. De kids weer in de regelmaat zien te krijgen en vooral GENIETEN van elkaar.
Voor Bing is dan ook voorlopig de volgende opmerking van toepassing:
"Kijken mag maar aankomen niet" tegen Maud zeggen we dan : " Kijken doe je met de ogen dus handjes op de rug".

We willen iedereen die de afgelopen twee weken heeft meegelezen, bedanken voor de belangstelling en de leuke berichtjes, we zullen de komende weken proberen af en toe een update te schrijven maar dat zal wel niet meer dagelijks zijn.

Tot op schiphol.

Bertwin, Nadine, Maud en Bing.