De verboden stad

Alweer een nieuwe dag. Vanmorgen scheen de zon alweer volop, al is het wel een paar graden kouder dan in Guangzhou. We wennen snel aan het wachten op de benodigde documenten om onze muiter mee te mogen nemen naar Nederland en proberen zoveel mogelijk van de stad te zien.
Na een goeie nacht zaten we om 09.00 uur weer aan het ontbijt. Daar werd in overleg met de andere reisgenoten een plan van de dag opgesteld. Samen met Aris en Marjo en kinderen Qian en Biaou hebben we het plein van de hemelse vrede en de verboden stad bezocht.
Het plein van de hemelse vrede is natuurlijk bekend van de studentenopstand en schijnt het grootste plein van de wereld te zijn. Ook ligt Mao Zedong er begraven. (Ja, ik heb een paar jaar geschiedenisles gehad op school en ook nog opgelet....).
Voor de rest is het een plein als alle andere pleinen. Daarna hebben we de verboden stad bezocht. De Verboden Stad werd vroeger bewoond door de keizer en zijn hofhouding. Bij elkaar woonden er enkele duizenden mensen in de Verboden Stad. De gebouwen die er staan lijken allemaal op elkaar, maar als je in Peking bent geweest moet je het volgens mij gezien hebben.
De belangstelling voor Maud is er nog steeds. Je wordt er wel eens kriegelig van, vooral als je zelf eens een keer een mooie foto van Maud wilt nemen. We hadden haar op een mooie steen gezet voor een mooie foto en hoppa, daar stonden weer een stuk of tien chinezen te flitsen met hun camera. Sorry, do you mind, it's my daugther and i want to take a picture of her. Het toppunt was een vrouw die vroeg of ze met haar op de foto mocht en haar prompt uit de buggy wilde tillen. Gelukkig zat ze toen met de riem om.... Maud vindt alles best, zolang ze maar niet aan haar zitten.

Het verkeer in Peking is minder chaotisch dan in Guangzhou. De straten zijn breed en er zijn meer rijbanen.
Maud heeft eindelijk de beloofde zonnebril gekregen. Ze is er dolgelukkig mee, het ding moest zelfs mee naar bed.

Vanavond hebben we alweer heerlijk gegeten in een ander Peking eend restaurant. Ook de kinderen hebben weer goed gegeten. Bing wordt steeds vrijer, in het restaurant heeft ie met de andere kinderen gespeeld maar hij begint ook steeds vaker en steeds meer te lachen. We genieten echt met volle teugen, ook Maud blijft bezorgd om haar kleine broer. Ze wil steeds weten waar hij is en wat hij aan het doen is maar staat er ook gelijk bij als hij begint te huilen.
Het gaat helemaal goed komen met die twee.

Morgen een bezoekje aan de grote muur. Om 09.00 uur moeten we klaar staan dus dat wordt helaas weer wekker zetten.