Naar het politiebureau

De afwas gedaan, kinderen in bed, tijd voor een update.
Vanmorgen konden we voor het eerst weer een beetje uitslapen. Om kwart voor acht werd Bing wakker (om kwart over vier en kwart voor zes ook al maar toen ging hij nog weer slapen!) en wilde hij de fles. Toen deze leeg was zette hij het op een krijsen en toen was Maud ook wakker.Eerst lekker donderjagen op het grote bed en toen klaarmaken voor het brunchen zoals Maud het noemt.Lekker lang en uitgebreid aan tafel gezeten. Bing eet graag Congee, een chinese variant op rijstepap. (Of is rijstepap nou een variant van congee?)Na het ontbijt samen met het onze reisgenoten de ervaringen tot nu toe uitgewisseld en konden de kinderen even samen lekker spelen.We moeten eerlijk zeggen dat we het erg fijn vinden om samen met andere adoptie-ouders hier te zijn, al was het alleen maar om een beetje steun aan elkaar te hebben. Hoewel we een heel traject hebben doorlopen over de adoptie en hoe kinderen kunnen reageren op hun nieuwe omgeving, blijkt toch ook dat elk kind een eigen karakter heeft en dus ook anders reageerd. Beide kinderen doen het super hoor maar het is bijzonder om te zien hoe ze zich ontwikkeld hebben sinds de overdracht.Bing toont karakter, geeft al aan wat hij wel en niet wil en stampvoet als je hem zijn eten of iets anders afpakt. Ook begon hij te huilen toen Bertwin de kamer verliet.Om half drie moesten we klaar staan in de lobby. Onze gids Connie stond ons op te wachten met het busje met chauffeur (rijden in China blijft een vak apart) om ons kriskras door stad naar het politiebureau te brengen voor het aanvragen van het paspoort van Bing. Dit zou een uurtje duren maar we stonden binnen twintig minuten weer buiten.Grappig om te zien dat de stellen uit andere landen, die dinsdag ook een kindje kregen, hier ook weer zaten. (Amerikanen en Zweden). Die amerikaan was volgens Bertwin het eerste prototype, in Amerika is alles BIG, nou, dat was hij ook.Nadat we de formulieren getekend hadden weer in de bus om pasfoto's voor de visa van Bing te maken. Een kleinigheid in een smoezelig winkeltje. Morgen zijn ze klaar, we hebben er twee extra voor de oma's. (Die ene zal er toch wel om vragen)Daarna zijn we uit eten geweest bij Guangzhou Restaurant, waar we vanuit onze kamer op uit kijken. Het restaurant werd aangeraden door onze gids. Wij vonden het niet super, dat kwam ook wel een beetje door de kip die werd geserveerd, de kop stond er gewoon naast......
Morgen wacht een spannende dag. We gaan naar het tehuis waar Bing tot afgelopen dinsdag heeft gewoond. We mogen er een uurtje rondkijken en vragen stellen aan de vaste verzorgster van Bing (tenminste, dat hopen we.) Ook krijgen we de vindplaats van onze zoon te zien. Het zal best heftig zijn maar we willen zoveel mogelijk informatie verzamelen zodat we hem hier later over kunnen vertellen en er beelden van kunnen laten zien.Om 9 uur moeten we klaar staan in de lobby, dus voor nu: Welterusten.