De Chinese Muur

Vandaag stond er een bezoek aan de grote muur op het programma. Om negen uur moesten we klaar staan in de lobby, dus dat betekende op tijd op staan.

We zitten in het Comfort Suites Hotel, een modern hotel met grote kamers. Maar gisteravond hadden we last van een "dikke" storing. Eerst hing er een gigantische putlucht in de douche die is gekoppeld aan de slaapkamer, dus de klacht gemeld bij de receptie en ze stuurden een vrouw die met een spray alle afvoerputjes bij langs ging. Om de stank te verdrijven hebben we de ventilator/airco aangezet op de slaapkamer. Toen we een uurtje later terug kwamen op de slaapkamer was de airco warme lucht aan het produceren dus het was er snikheet. Bing lag te zweten als een otter dus maar weer de receptie gebeld. Omdat niet iedereen goed engels spreekt is het best lastig zoiets uit te leggen. Uiteindelijk bleken ze het probleem niet te kunnen verhelpen, en het voorstel was om naar een andere kamer te verhuizen. Midden in de nacht, nou dat doen we dus niet. De ander airco's in de woonkamer en het kantoortje maar aangezet en nog maar wat drinken in de hoop dat de koude lucht onze slaapkamer instroomt. Bleek de minibar het ook niet te doen, dus maar weer gebeld. Komt er weer iemand langs, die dat probleem wel kon verhelpen. De laatse afgevaardigde van het hotel gaf overigens zelf ook te kennen dat hij de service in het hotel niet al te best vond.

Maar goed, na een korte nacht ontbijten en met de bus naar de muur. We zijn naar een punt op ongeveer een uur rijden van het hotel gegaan. Hier kun je naar boven met de kabelbaan. Vervolgens hebben we ruim een uur over de muur gelopen. Een indrukwekkend bouwwerk, zeker als je bedenkt dat het ruim 6.000 km. lang is. De muur kronkelt door het landschap en bestaat aan de bovenkant uit flauw hellende paden, trappen met hele kleine treden en trappen met hele grote treden. Ook zijn er verschillende wachttorens op gebouwd en hebben we twee kanonnen zien staan.
Na de nodige foto's en filmmateriaal te hebben gemaakt, konde we met de kabelbaan weer naar beneden. Het laatste stukje per voet naar de bus, tussen allerlei mensen door die je van alles proberen te verkopen. We hebben twee leuke prulletjes gekocht, bovenaan was de vraagprijs 370 Yuan, we konden het meekrijgen voor 65 Yuan. Ergens halverwege hetzelfde geintje nog een keer weer geprobeerd, daar was de vraagprijs 100Yuan en kon ik het uiteindelijk meekrijgen voor 50 Yuan.
Wat een rare manier van handelen hoor, 3 % korting oké, maar 80 %???. Ze komen je zelfs achterna als je verder loopt om je als nog proberen over te halen om iets te kopen. Op dit verkooppunt zijn ze er nog niet achter dat de dollar niet zo heel veel meer waard is, 1 dollar is nog steeds 10 yuan, voor ons dus erg ongunstig met handelen want dollars hebben we niet mee.
Ach het is een spelletje en die is best leuk om te spelen al zijn sommige verkopers soms wel heel erg opdringerig.
Met de bus gingen we naar een restaurantje wat gevestigd zat in een kas, hier kregen we een "quick lunch", bestaande uit rijst met vlees- en groentegerechten.
Daarna terug naar het hotel, waar de kids weer eens een middagslaapje konden doen. Papa trouwens ook.
De rest van de middag het rustig aan gedaan, Maud is nog even met papa bij de meisjes wezen kijken. De 3 meiden ( Faye, Qian en Xue) van de 20e verdieping gingen samen in bad maar Maud wilde er niet bij in.
Was vast leuk geweest 3 chineesjes met een rooie in één badkuip.
Vanavond hebben we rustig op de kamer gegeten.
Het was vanavond de planning om Maud en Bing eens op tijd op bed te hebben en na een uitgebreide badsessie was het om 19.45 uur stil. Gelukt!
Hopelijk kunnen ze het klokje rond slapen zodat er weer wat bijgetankt kan worden.
Van Maud krijgen we de indruk dat het wel mooi is geweest, ze wordt vervelend, wil steeds getild worden en begint soms erg brutaal te doen. Vanmiddag mocht ze even op de stout stoel nadenken. Net als thuis hebben ze in China ook gewoon een stout stoel. Als we zien hoe Maud zich de afgelopen dagen heeft gedragen is het gewoon super geweest. Het is ook niet niks om "zomaar" een broertje te krijgen die ook aandacht van papa en mama moet krijgen. En dan is Bing nog makkelijk, die gaat gewoon mee met de meute. Maar Bing begint wel aan Maud haar spullen te zitten en dat is niet leuk. Gelukkig voor Maud is Bing ook wel eens ondeugend en stout en dat laten we haar ook wel weten. Bing krijgt al regelmatig "Nee mag niet" te horen.
Of wordt ergens bij weg gehaald. Niet dat hij zich er ook maar iets van aantrekt, hoe zat dat ook alweer met kinderen van 17 maanden....
Wij zien ook dat het anders kan, er is één kindje die het wat moeilijker heeft op drukke momenten. Als we met de hele groep samen zijn dan moet dit kindje erg huilen. Er komt dan zo'n verdriet en boosheid naar boven. Gelukkig is hij wel te troosten maar dat mag op dit moment alleen zijn moeder doen. Ook dat zie je vaker bij adoptiekinderen dat ze in het begin zich richten op 1 van de beide ouders. Bing laat ons allebei gewoon toe, het maakt het tot nu toe niet veel uit bij wie hij op schoot zit of wie hem een schone luier geeft. Ook in slaap vallen doet hij bij ons allebei.
Nog 3 vrije dagen te gaan. Morgen om 5 uur komen de visa binnen met hopelijk de rest van de documenten maar Jenny onze gids wist niet zeker of deze klaar zouden zijn. De visa is voor nu even het belangrijkste want daarmee mag Bing naar Nederland. De andere documenten worden dan nagezonden.
Wat we de komende 3 dagen gaan doen weten we nog niet, in ieder geval moet er nog geshopt worden want Bing moet nog schoenen hebben. Hij loopt nu op Maud haar oude crocs maar die schopt hij steeds uit en de sokken gaan er dan achteraan. Het wordt tijd voor schoenen met veters die hij niet zo 1,2,3, uit kan trekken en wie weet nog een keer een leuk park bezoeken.

Bing zit wbt kleding in maat 74-80. Maat 80 van shirt past hem goed en een maat 74 van broek zit hem als gegoten al ligt het wel een beetje aan het merk. Volgens de weegschaal in het hotel weegt hij 10 kilo, het is nogal een binkie en vandaag 17 maanden oud.