Al weer 2 weken thuis.

Na al weer bijna twee weken thuis te zijn met z'n vieren, is er al veel veranderd.
Bing is inmiddels goed gewend thuis, eet goed en drinkt goed. De eerste nachten sliep hij lekker door om tussen 6 en 7 uur wakker te worden, daarna lekker nog even bij ons in bed om echt goed wakker worden of nog even te slapen. Na een paar drukke dagen werden de nachten wat minder, rond een uur of 3 werd hij huilend wakker. En dan nemen we hem lekker bij ons in bed. Lekker veilig bij papa en mama en weten dat wij er zijn. Niets belangrijker dan dat. Wij hadden nooit verwacht dat hij het al zo goed zou doen. Bij het in bed gaan moppert hij nog even maar als ook Maud er in ligt is Bing al vertrokken naar dromenland. Tot dat hij slaapt rommelen wij boven nog wat aan en laten om de paar minuten ons gezicht even bij hem zien.
De afgelopen dagen hebben wij het echt weer wat rustiger aan gedaan om Bing niet al te veel prikkels te geven, echt even alleen maar in en om het huis en het heeft hem goed gedaan lijkt het wel. Want sinds vrijdag gaat het slapen al weer een stuk beter, vanmorgen werd hij om half 8 rustig brabbelend wakker. Ook al gaat het heel goed, wij merken dat Bing heel veel dingen nog echt eng vindt.
Wij zien zijn gezichtje dan van heel ontspannen naar heel gespannen gaan en hem in zich zelf keren. Stapje voor stapje komt dat allemaal goed. Als je kijkt naar hoe klein zijn wereldje voor onze komst was en hoe enorm groot deze nu is, dat is bijna niet te bevatten. Zagen we in China nog dat Bing echt op iedereen af liep en zijn armpjes uitstak, nu lijkt dat toch ook wat minder te worden. Al vond hij bij de IND in Zwolle een hele donkere man toch ook wel erg interessant en wilde hij daar zo bij op schoot. Tja dat ging mooi niet door. Het is wel duidelijk dat wij daar nog heel hard aan moeten werken.

Zelf hebben we deze twee weken nog wel last gehad van ons China-avontuur, we waren toch wel erg moe maar dat mag de pret niet drukken. We hebben lekker twee weken genoten. Spelen in de zandbak, fietsen, even op bezoek bij de opa's en oma's, naar de dierentuin, spelen met buurtkindertjes, noem maar op. Morgen is de pret een beetje voorbij want papa mag al weer naar het werk, gelukkig is mama nog een paar weekjes thuis om dan weer voor 1 dag haar gezicht op het werk te laten zien en die dag is het dan papa dag, goed geregeld toch?

Bing voelt zich steeds meer thuis. Hij is steeds meer ontspannen en er komt ook steeds meer reactie. De geluiden worden afwisselender en luider. Ook komt hij tijdens het spelen voor zich zelf op en weet ook steeds beter wat hij met het speelgoed moet.
Ook grote zus Maud gedraagt zich echt als grote zus. Samen spelen maar ook weer niet. "Bing, die had ik", "Bing, dat is van mij"; "Mama, Bing is lief", "Mama, Bing zit aan de TV"; Maar ze is nog steeds trots op haar broertje. Want als wij vragen of Bing weer terug moet naar China is het toch nog steeds: "Nee dat kan niet en Bing blijft altijd bij ons wonen".

Naast het genieten hebben we ook veel dingen geregeld voor de legalisatieprocedure van Bing (hij heeft nog de Chinese nationaliteit).
We zijn eerst bij de gemeente Emmen geweest voor "bekendmaking" in de gemeente. Het inschrijven als officieel inwoner van de Gemeente Emmen kan pas als hij een verblijfsvergunning heeft. Daarna zijn we naar de IND (Immigratie en Naturalisatiedienst) in Zwolle geweest voor het aanvragen van een verblijfsvergunning. Vervolgens een bezoekje aan de huisarts om kennis te maken en daarna de adoptiescreening bij de kinderarts in het ziekenhuis van Emmen.
Onze huisarts toonde zich zeer geïnteresseerd in de adoptieprocedure. Hij leek er ook echt veel van te weten, wat een goed gevoel gaf. Ook gaf hij aan dat voor jonge kindertjes die een handje missen een prothese nog niet aan de orde is. Het is belangrijk dat hij al z'n spierfuncties goed ontwikkeld en dat gaat het beste zonder hulpstukken.

De adoptiescreening is een algemeen lichamelijk onderzoek, maar ook moet er bloed worden afgenomen en röntgen-foto's van de longen (tbv uitsluiten TBC) en van z'n arm worden gemaakt. Het maken van de röntgenfoto's en het bloedprikken vond Bing maar niks. Hij heeft zo'n beetje het hele ziekenhuis bij elkaar gegild omdat meneer niet wilde dat anderen aan hem zaten te trekken en hem in de houtgreep hielden. Ai, dat doet toch wel even zeer bij papa en mama. Ook moet er urine en ontlasting worden ingeleverd. Aan de hand van deze testen en z'n chinese inentingsboekje wordt in overleg met de GGD bepaald of Bing nog moet worden ingeënt tegen bepaalde ziektes. M.a.w. of er nog vaccinaties moeten worden ingehaald.
Het enige wat we nog moeten regelen is de adoptie naar nederlands recht. Hiervoor moeten we een advocaat inschakelen die allerlei papieren verzameld. Vervolgens moet een rechter uitspraak doen en dan mag Bing zich officieel Jansen noemen.