Eén jaar samen een gezin van 4!

De afgelopen dagen hebben wij veel terug gedacht aan onze tijd in China.
5 april 2009 vertrokken wij vanaf schiphol om 10 uur later te landen in Beijing.
Na een kort nachtje slaap vlogen wij door naar Guangzhou in Guangdong de provincie van onze zoon en broertje.
Nog die zelfde dag 7 april kregen wij Bing in onze armen, een moment die je nooit weer vergeet.
En nu zijn we in 2010, een jaar later.
Wat is Bing letterlijk en figuurlijk gegroeid. Van een ventje dat zich in zich zelf terug trok als wij buiten de deur kwamen tot een mannetje die nu ook zo af en toe zich buiten de deur wel laat horen, helemaal als hij de situatie kent. Nieuwe dingen zijn zo af en toe nog wel spannend maar over het algemeen vindt hij het prima.
En inmiddels is hij vandaag voor de 3e keer naar de peuterspeelzaal en doet hij het daar ook prima, dit hadden wij begin februari nog niet durven denken. De laatste weken heeft hij een reuze sprong voorwaarts gemaakt. Het slapen gaat sinds februari ook helemaal goed. Klimt zelf in bed, trekt de dekens over en wacht tot je hem een kus komt brengen, hij ligt te genieten in zijn eigen bedje.
Maud mag niet bij hem in zijn ledikantje liggen dan wordt zijn hele gezichtsuitdrukking zo anders. ( zou dat nu herinneringen boven halen uit zijn tehuis tijd, met meerdere kindjes in 1 bedje) samen in Maud haar bed daarin tegen is wel leuk en goed.
Zijn woordenschat begint ook groter te worden, het zijn nog allemaal losse woorden, zinnen vormen daar doen wij nog niet aan. Wij snappen hem wel, opa en oma ook wel dus dan hoef je daar ook weinig moeite voor te doen. Misschien dat dt op de peuterspeelzaal wel veranderd.
Natuurlijk hebben we deze bijzondere dag gevierd. Wanneer je op de "normale" manier je kind krijgt d.m.v. een bevalling is je kind jarig op die dag. Tja Bing is natuurlijk op een andere dag jarig maar voor ons voelt dit ook als een verjaarsdag, Op 7 april werden wij immers ECHT papa en mama en grote zus van Bing. Al is dat voor ons gevoel al gebeurd op de dag van het voorstel. ( 7 januari 2009)
Wij zijn 27 maart al naar Dick Schele geweest, 2e paasdag naar de dierentuin en gisteravond nog even met zijn 4-tjes uit eten geweest.

De stuur aanpassing op zijn loopfiets is een groot succes. Hij racet er mee of hij nooit anders heeft gedaan. Maud zit inmiddels op een 16" fiets zonder zijwielen, 2 dagen na haar 3e verjaardag fietste zij zonder zijwielen, eens kijken of Bing dit ook gaat redden.

Bing zijn korte arm heeft voor ons het afgelopen jaar geen beperkingen opgeleverd, hij doet alles gewoon lekker op zijn eigen manier. Wel vinden wij de reacties die je krijgt erg wennen, al zal dat waarschijnlijk wel nooit wennen. Het zijn wel de momenten waarop je weer beseft dat hij toch anders is voor de meeste mensen.
Andere kinderen vinden hem zielig, voordeel, ze helpen hem al gauw, omdat hij maar 1 handje heeft. Ik heb kinderen die dit zeiden een keer gevraagd waarom ze dat dachten. Zij dachten dat hij dan niets kon...........
Maud hoorde dit en riep daarna thuis ook: "Ik help Bing wel want hij heeft maar 1 handje en kan niets zelf" Die hebben wij dus maar even weer met beide benen op de grond gezet.

Is er dan echt niets wat niet goed gaat? Tuurlijk zijn er dingen waarvan wij denken oké is dat adoptie of gewoon kind gedrag. Wij zijn wel tot de conclusie gekomen dat alles wat Bing doet niet vanzelfsprekend is, een bio kind is wat dat betreft toch echt anders dan een adoptie kind. Bing heeft al 18 maanden een heel ander leven gehad voordat wij voor hem mochten gaan zorgen. Hij heeft nog steeds langer in China gewoond dan in Nederland. Zijn rugzak is al op jonge leeftijd voor een gedeelte gevuld. En met dat in ons achterhoofd zorgen wij voor hem. Niet dat wij hem met fluwelen handschoentjes aanpakken maar soms vraagt zijn gedrag een iets andere aanpak.
Zo zijn wij met de start op de peuterspeelzaal ook veel voorzichtiger dan destijds met Maud. De juffen benaderen voor aanvang, uitleg gegeven over adoptie en aandachtspunten, gelukkig bestaat er ook voor juffen leesvoer hier over en die hebben wij dan ook gegeven. En de juf heeft alle begrip van de wereld. Zo kregen wij dinsdag avond 3 foto's om te laten zien wat Bing die dag op school had gedaan en dat hij al zo leuk mee doet.
Juf moet nog wel even wennen aan zijn klimmen met een korte arm, dit gaat net even iets minder stabiel dan bij 2 even lange armen, en dan lijkt het soms niet goed te gaan. Groot worden doen wij met vallen en opstaan. Maud en papa weten daar alles van! 2,5 week geleden gingen wij woensdag sávonds om half 8 nog met Maud naar de huisartsenpost. Zij viel met de fiets en er stond een muur in de weg...... resultaat een forse snee die geplakt moest worden. Eén week geleden konden wij met papa om half 8 naar de huisartsenpost nadat hij even stoer deed op een skateboard, het afstappen ging mis................ resultaat een hele zere voet die inmiddels alle kleuren van de regenboog heeft, nog steeds wat dik is en een forse bult op de wreef heeft.

Na een jaar samen kunnen wij zeggen het gaat GOED! en het gaat steeds BETER.
De eerste ontmoeting.



Oei een gat in mijn hoofd, gelukkig bestaat er toverlijm.....



Helpen in de tuin na het verticuteren met onze trekkers.


Na het werk is het tijd voor ontspanning.