Het werd tijd.............. Ik weet het.
De vakantie zit er weer op, de 2 weken ardeche in Frankrijk waren warm, mooi, gezellig, wij hebben genoten. Heerlijk om even weer 2 weken met zijn 4tjes te zijn.
Bing en Maud hebben het ontzettend goed gedaan in de auto. 2 lange dagen is niet niks.
Net voor de grens in Nl werden wij bij een weg restaurant nog herkend. Erg leuk dat zij het ons kwam vertellen. Zij volgt onze log al een tijdje en is ook lid van de special need maillijst en mogen bijna naar China om hun zoontje op te halen.
Het is wel een rare gewaarwording als er onverwachts iemand je vertelt dat ze je "kent" maar ook wel heel erg grappig.
Op de camping was Bing toch weer een bezienswaardigheid, wij wennen er aan. Ook hier weer vooral de kinderen die er vragen over hebben en volwassenen die je gewoon maar ziet kijken. Eén moeder kwam naar Bertwin toe om te vragen of ze haar excuses moest aanbieden omdat haar kindje bij ons en Bing was gekomen en wat er over te vragen had. Tuurlijk niet. Wij vinden het (nu nog) heerlijk dat kinderen gewoon bij ons komen en vragen. Het zal anders worden als Bing er last van krijgt en er zich ongemakkelijk onder gaat voelen.
Onze dame is in de vakantie alweer 3 jaar geworden en afgelopen zondag hebben we dat met alleen de familie gevierd. Voor Bing meer dan genoeg, na weken rustig te hebben geslapen was het nu een wat onrustige nacht.
Inmiddels zijn we al weer een week aan het werk, na de vakantie is ons normale werk leven begonnen en moesten Maud en Bing weer 2 dagen naar de oppas. Ook nu merken we dat het voor Bing toch weer erg wennen is. S'nachts vaker wakker en als we thuis zijn en we zeggen "Kom " of "we gaan" dan is het huilen geblazen. Hij is weer wat onrustiger. Toch gaat het bij de oppas erg goed. S'morgens zwaait hij papa vrolijk gedag en doet het de hele dag erg goed. Ook slapen s'middags is geen probleem.
5 september was er de korte armen dag, deze dag wordt georganiseerd door een moeder waarvan haar dochter ook een korte arm heeft. (zie de website van Nina)
In Zeewolde in een prachtig modern kerkgebouw kwamen 38 gezinnen met hun kinderen bij een. De kids konden er knutselen onder begeleiding, sminken, er was een optreden van een violiste met een korte arm. Zij liet zien dat je dus met een aangepaste prothese erg goed viool kon spelen. Voor veel muziek instrumenten zijn aanpassingen mogelijk. Bing kan later prima gaan drummen, gitaar of trompet gaan spelen. Er was een presentatie van Marijke Mettens die deel heeft genomen aan de para olympics in Beijing. Zij vertelde over haar deelname en ervaringen in China. Er was ook een presentatie van een ergotherapeut van revalidatiekliniek de Hoogstraate samen met de adaptatiedeskundige. Zij hadden ook verschillende prothese's en andere aanpassingen ( vork, mes, schaartjes) meegenomen die je kon bekijken. Bing heeft even 2 handjes gehad en dat was erg interessant, hij bleef er maar naar kijken.
De middag was erg gezellig en zeker voor herhaling vatbaar al is het alleen maar voor de herkenning onder de kinderen zelf. Het is erg grappig als je een kind hoort roepen: "Hé mam ik heb een kindje met een kleine/korte arm gezien" terwijl het kindje zelf ook een korte arm heeft. En er waren verschillende korte armen hoor, van heel kort, tot net onder de elleboog of zoals Bing, soms met wat vingertjes er aan of alleen de bovenarm met een handje. En allemaal doen ze het prima. Ze fietsen er op los, knutselen dat het een lieve lust is. Net als kinderen die wel 2 normale armen en handen hebben. En de ouders die zie je gewoon extra trots zijn. Wij hebben in ieder geval genoten van al die prachtige kids, en de verhalen van hun ouders. Leuk om kennis te mogen maken met een groot aantal mensen die je via hun website's kent of al eens mee gemaild hebt.
Ik vond het erg leuk om jullie te (her)kennen bij het wegrestaurant. Maud en Bing zijn in het echt nog mooier dan op de foto's! Lieve groet, Monique
BeantwoordenVerwijderenwww.famvangils.ikneemmee.nl/tjalling/