Kamperen

Wie had dat ooit durven dromen dat wij slechts 5 weken na thuis komst al zouden gaan kamperen. Wij in ieder geval niet.
Maar het gaat zo goed thuis dat wij toch voor het pinksterweekend een camping hebben geboekt. Dichtbij huis nl de Beerze Bulten. Onder het mom van gaat het niet dan zijn we in 3 kwartier weer thuis.
Vrijdags voor de pinksteren zijn we om kwart over 12 vertrokken een maandag 2e pinksterdag waren we om 18.00 uur weer thuis. Dus of het goed ging..........
Met toch wel enige spanning gingen we richting de camping. Nadat we de caravan op de plaats hadden gezet keek Bing eens om zich heen, bekeek het allemaal nog eens en stootte een paar oerkreten uit en hopsa richting zandbak. Wat later op de middag Bing toch maar eens proberen te laten slapen in de caravan. Het was even huilen en mopperen maar door erbij te zitten en wat troostende woorden te zeggen was dat al snel voorbij en heeft hij even kort geslapen. s'avonds even lekker douchen want dat was hard nodig aangezien Bing heeft besloten dat je je ook in de zandbak prima met zand kunt gaan douchen. Nu is Maud niet veel beter hoor, ook bij haar vind je het zand overal. Ook nu was het even huilen bij het naar bed gaan maar Bertwin is lekker bij hem gaan zitten en al gauw viel hij rustig in slaap. Om 6 uur was Bing weer wakker, dat is dan een wat mindere tijd maar gauw bedden ruil gedaan door Bing bij papa in bed te leggen en mama in Bing zijn bed te laten stappen nog weten te slapen tot 8 uur. Kijk en dat zijn betere tijden om wakker te worden.............GAAP.
Na het ontbijt maar eens de zwemspullen gepakt en naar het zwembad op de camping gefietst. Een hartstikke leuk binnenbad met kleuterbad en zelfs een heuse binnenzandbak. Voor Bing was het de eerste keer zwemmen, althans daar gaan we maar vanuit. Nu vind hij onder de douche gaan inmiddels ook erg leuk en is het mopperen als hij er onder uit moet het is toch even afwachten wat zo'n zwembad voor effect heeft. Volgens ons vond hij het wel leuk. Hij is zelfs met papa van de hele grote glijbaan geweest. Maud vind glijbanen helemaal het einde en blijft maar nog een keer, nog een keer roepen. Na een uur was het mooi geweest. De eerste tekenen van vermoeidheid beginnen te komen dus op naar de bakker voor lekkere broodjes. S'middags ging Bing al lachend het bed in. Binnen no-time waren Maud en Bing in diepe slaap. Tijd voor papa en mama om ook even heerlijk in de zon te gaan zitten.

En maandag was het dus al weer einde vakantie, wat was het een succes. Wat liep ons manneke tevreden rond op de camping en zagen wij hem zichtbaar genieten van het met zijn 4-en samen zijn. Toch zou ik het niet zonder meer mensen aanraden om al zo snel op vakantie te gaan, maar het is toch vooral een kwestie van je gevoel volgen en kijken naar je kindje. En in gedachten houden dat als het niet gaat je gewoon direct weer terug gaat naar huis.

We kregen op de camping heel veel reactie's op Bing zijn handje.
Kinderen die vragen hoe het komt dat hij maar 1 handje heeft en het soms vooral zielig vinden maar soms toch ook wel eng. Maar iedere keer als ze een van ons tegen kwamen zonder Bing dan was het toch al gauw van : " Hoe gaat het met jongentje". Het maakte in ieder geval wel indruk op de kinderen. Het valt mij op dat kinderen het ook wel interessant vinden om te horen hoe zoiets ontstaat en dat het eigenlijk heel bijzonder is dat wij 2 handjes hebben, of 2 voetjes.
1 keer zaten er 2 jongens in de zandbak die het op viel dat Bing maar 1 handje had. Samen hadden zij het er even over tot 1 van de 2 zei: "oh mooi dan pak ik zijn schep af want hij kan het toch niet terug pakken" Nu hoorde papa dit en die greep eventjes in maar Bing laat zich echt niet zomaar iets afpakken dan laat hij wel even luid en duidelijk van zich horen.
Volwassenen kijken eerst eens even een tijdje en van hen horen wij regelmatig :" Goh hij heeft er niet echt last van hè" Tot "Hij is er wel heel handig mee"
En dat klopt, Bing heeft er ook weinig last van denken wij. Hij is er handig mee, klemt van alles onder zijn arm of in zijn elleboog en red zich er prima mee. Zo goed dat wij zelfs wel eens vergeten dat hij maar 1 handje heeft.